تقریبا سه الی چهارماه بود که صبا خانم به گونه ای خستگی ناپذیر و شبانه روزی مشغول "هری پاتر"خوانی بود. بی وقفه می خواند، با اشتیاق تحلیل می کرد و مامانی هم خسته از اینهمه تخیل، از آسمان و زمین انتقاد می کرد.....

نهایتا این تب فروکش کرد و برای حسن ختام (شاید هم البته به طور موقتی!) از صبا خانم خواستم بنویسد که علت این علاقه چیست. در زیر بخوانید.... امیدوارم بعدا که نوه های من با اشتیاق "هری پاتر" می خوانند، یه فاتحه هم اقلا نثار روح مادربزرگ شان بکنند!